Jednak we wczesnej fazie turnieju, kiedy stacki są jeszcze deep, nie uważam, żeby takie agresywne rozgrywanie wysokich par zawsze było poprawnym zagraniem. Mój punkt widzenia bardzo dobrze ilustruje rozdanie, w którym brałem udział podczas tegorocznego Turnieju Głównego World Series of Poker.

Blindy wynosiły 100/200, a większość graczy dysponowała stackami zbliżonymi do stacka startowego czyli 20 000. Jeden gracz podbił, a drugi gracz sprawdził na późnej pozycji. Spojrzałem na swoje karty i zobaczyłem Q-Q.

Instynktownym zagraniem większości graczy jest podbicie. Jakie taka opcja nie za bardzo mi odpowiadała. Co by się stało gdyby któryś z graczy zdecydował się na kolejne przebicie? Z niechęcią musiałbym spasować swoje damy ponieważ nie uśmiechałoby mi się wrzucanie stacka z Q-Q w początkowej fazie turnieju.

Mój re-raise mógłby skłonić graczy tylko do sprawdzenia, a ja musiałbym grać bez pozycji bez informacji o sile kart przeciwników. Po sprawdzeniach pula byłaby już spora, a rozdanie mogłoby mnie kosztować większość lub nawet całość mojego stacka zanim zorientowałbym się, czy moje damy są dobre.

Zdecydowałem się grać o mniejszą pulę i zaryzykować mniejszą część stacka. Tylko sprawdziłem, a najwyższą kartą na flopie był walet. Zaczekałem, pierwotny agresor zabetował, a pozostali gracze spasowali. Sprawdziłem starajać się nie budować zbyt dużej puli. Turn to blank i ponowny check z mojej strony. Mój przeciwnik również zaczekał, a ja poczułem się pewniej z damami. Kiedy river sparował stół z zadowoleniem zagrałem value beta licząc, że przeciwnik się wypłaci.

Jak się okazało, przeciwnik był na tyle słaby, że nawet mnie nie sprawdził i zgarnąłem pulę bez showdownu.

Byłem zadowolony ze swojego rozegrania tego rozdania – nie ryzykując zbyt wiele udało mi się wygrać przyjemną pulę. Następnym razem kiedy dostaniesz wysoką parę we wczesnej fazie turnieju staraj się kontrolować wielkość puli i nie rozgrywaj jej zbyt agresywnie.

Erick Lindgren

Podstawowa zasada mówi, że należy grać więcej rozdań na późnej pozycji i mniej na wczesnej. Stosując się do tej zasady w długim okresie wygra się więcej. Dlaczego? Ponieważ na późnej pozycji posiada się znacznie więcej informacji. Widzisz kto spasował, a kto podbił. A jeśli ktoś podbił, wiesz ile będzie cię kosztował dalszy udział w rozdaniu. Kiedy musisz grać jako pierwszy, nie masz żadnej z tych informacji.

Są trzy bardzo proste powody, dla których gra na późnej pozycji jest bardziej opłacalna.  Po pierwsze na wczesnej pozycji zdaża się spasować wygrywające karty, które nigdy nie zostałyby zrzucone na późnej pozycji. Po drugie, wygrywające układy wyciągną więcej value z późnej pozycji. Po trzecie, przegrywające układy kosztują mniej niż te same karty rozgrywane z wczesnej pozycji.

Walety na MP

Poniższy przykład zilustruje te zasady.  Na środkowej pozycji dostajesz walety i podbijasz 4 x big blind. Button sprawdza i na flopie pojawiają się Q-7-2. Zagrywasz continuation bet za 2/3 puli, który zostaje sprawdzony. Na turnie spada blank. Co robisz?

Nie masz przewagi pozycji nad swoim przeciwnikiem więc jesteś w trudnej sytuacji. Jeśli zaczekasz i przeciwnik zabetuje, a ty sprawdzisz, może to się skończyć sporą przegraną na river. Jeśli jednak spasujesz, może się zdarzyć, że spasujesz wygrywającą rękę. Nawet jeśli sprawdzisz bet na turnie, a na river będzie check/check, wygrasz o wiele mniej niż gdybyś miał przewagę pozycji. Za każdym razem kiedy grasz bez pozycji jest o wiele większa szansa, że twoje zyski będą zminimalizowane, przegrane zmaksymalizowane  lub zostaniesz wyblefowany.

UTG na stołach Full Ring

Gra bez pozycji oznacza taką przewagę innych graczy, że grając na stołach FR (Full Ring – rozgrywka 9- lub 10-osobowa), na UTG często pasuję przed flopem takie mocne ręce jak A-Q. Tylu graczy podejmuje decyzje po mnie, że z łatwością któryś z nich może mieć mnie zdominowanego z A-K, A-A czy K-K. Nawet jeśli moje A-Q jest najlepszą ręką  nie wygram z nią zbyt dużo z tej pozycji, a jeśli jest drugą najlepszą, mogę przegrać sporą pulę.

Button

Całkowicie odmienna jest gra na późnej pozycji. Należy tutaj rozgrywać bardzo szeroki zakres rąk ponieważ podejmowanie decyzji jako ostatni jest ogromną przewagą. Jeśli każdy przed tobą spasuję, powinieneś podbijać z buttona z praktycznie any two cards. Jeśli blindy spasują, wygrałeś rozdanie. Jeśli sprawdzą, wciąż masz dwie możliwości wygranej: pokazując siłę, gdy oni pokażą słabość lub trafienie mocniejszego układu.

Andy Bloch, członek Team Full Tilt, twierdzi, że na UTG należy rozgrywać mniej niż 10% wszystkich rąk podczas gdy na buttonie powinno się angażować w przynajmniej 50% rozdań.

Przewaga pozycji w grze po flopie

Przewaga pozycji jest równie ważna w grze po flopie. Nie tylko można wygrywać rozdania z przeciwnikami, którzy okazują słabość, ale także kontrolować wielkość puli. Myślący pokerzyści starają się rozgrywać duże pule, kiedy mają mocne układy i małe pule, gdy mają słabe ręce. Pozycja pozwala stosować tę zasadę.

Jeśli trafisz na flopie top parę ze słabym kickerem i dostaniesz call, często warto na turnie zaczekać, aby nie budować niepotrzebnie dużej puli.

Siła pozycji w pokerze nie może być wyolbrzymiona. Za każdym razem, kiedy otrzymujesz karty, musisz wziąć pod uwagę swoją pozycję przy stole, a dopiero później siłę otrzymanych kart. Nawet na niskich limitach wykorzystywanie przewagi pozycji oznacza większe zyski z gry.

Team Full Tilt

Kiedy dochodzi do konfrontacji dwóch doświadczonych graczy, historie mogą być naprawdę skomplikowane. W tej poradzie chciałbym opisać rozdanie, w którym brałem udział podczas nagrywania Poker After Dark. W rozdaniu tym nie tylko opowiedziałem wiarygodną historię, ale także znalazłem luki w historii przeciwnika.

Był to epizod Poker After Dark – Comentator’s Week z blindami $200/$400. Miałem około $14 000 kiedy na buttonie dostałem 10s-7s. Wszyscy do mnie spasowali, a ja wykonałem standardowe podbicie do $1200 starając się ukraść blindy. Chad Brown spasował na small blindzie, ale Gabe Kaplan na big blindzie sprawdził.

Na flopie pojawiły się Ah-7s-2d i Gabe zaczekał. Zabetowałem $1300 starając się przekonać przeciwnika, że podbijałem przed flopem z Asem, którego trafiłem na flopie. Gabe sprawdził więc założyłem, że coś trafił na flopie np. ósemkę.

Turn przyniósł 2, która sparowała stół. Ku mojemu zaskoczeniu Gabe tym razem nie zaczekał i wypalił za $3000. W tym momencie byłem mocno zdezorientowany. Jaką historię starał się opowiedzieć Gabe? Że miał 2? Wydawało się to mało prawdopodobne ponieważ lepszym zagraniem byłby check i staranie się wyciągnąć value poprzez check/raise. Bet wydawał się dziwny również z trafioną ósemką.

Zdecydowałem, że może to być próba kradzieży puli z blefem. Mógł mieć także słabego asa. Postanowiłem, że sam mogę spróbować ukraść pulę blefem jednak w tym celu musiałem opowiedzieć wiarygodną historię. Jak bym zagrał, gdyby, faktycznie miał rękę, którą chcę reprezentować (A-Q)? Pewnie tylko sprawdziłbym bet Gabe’a na turnie. Tak też zrobiłem wiedząc, że będę musiał zablefować na river.

Na river spadł kolejny as i Gabe zaczekał. Chciałem utrzymać swoją historię więc musiałem się zastanowić jakbym zagrał z full house skompletowanym na river. Zabetowałbym mało starając się wyciągnąć value od ósemki lub pocket pary. Zagrałem więc za $3500 czyli około 1/3 puli, a Gabe szybko spasował.

Kiedy odcinki zostały wyemitowane w telewizji zobaczyłem, że Gabe miał Qs-Js i po prostu starał się ukraść pulę. To samo zrobiłem ja. Gdybym nie zabetował na river przegrałbym z dwiema parami Gabe’a z damą. W czasie gry musisz pamiętać, że przeciwnicy będą starali się złożyć w całość wszystkie informacje, które będziesz im przekazywał. Staraj się więc, żeby historią, którą opowiadasz, była logiczna i wiarygodna.

Howard Lederer

Kiedy gram przy stole 6-osobowym czasem miniraisuje, czasem zagrywam 4x big blind, a jeszcze innym razem tylko limpuję. Wszystko zależy od tego, kto siedzi po mojej lewej i kto jest już w rozdaniu. Poniżej zaprezentuję kilka przykładów z ostatniej sesji $10/$20 No Limit Holdem 6-max, które zobrazują mój tok rozumowania.

Przykład 1

Byłem na cut-offie z $2000 i dostałem A-J. Gracz na UTG miał tylko $539 i limpował za $20. Normalnie podbiłbym za wielkość puli jednak short-stacki nie limpują, aby później spasować. Nie chciałem podbić do $90 tylko po to, żeby ten mógł zagrać all-in. Dlatego sprawdziłem , small blind spasował, a big blind zaczekał. Na flopie pojawiły się Q-10-2 dające mi gut-shota i over card. Big blind zaczekał, a short stack zagrał słabego beta $25 do puli $67. Podbiłem do $75 i obaj przeciwnicy spasowali.

Przykład 2

Na small blindzie miałem A-10 offsuit. Ten sam shortstack ($464) podbił na buttonie do $70. Bardzo prawdopodobny był steal z buttona więc stwierdziłem, że byłem trochę z przodu przeciwko jego zakresowi. Zdecydowałem się na raise. Big blind miał około $1600 i to było kluczowe w moim podejściu do tego rozdania. Kiedy short stack podbił do $70, ja odpowiedziałem betem do $230. Big blind i shortstack spasowali, a ja wygrałem rozdanie.

Wielu graczy w takiej sytuacji podbiłoby do $400 w celu izolacji shortstacka. Takie zagranie nie ma sensu. Jeśli big blind obudzi się z premium hand i przebije, nie chcę grać z A-10 off o $1600. Wystarczy podbicie za połowę stacka shortstacka co matematycznie przywiązuje mnie do puli przeciwko niemu, ale nadal pozwala na fold przeciwko big blindowi. Nie trzeba wrzucać $400 ponieważ $230 spełnia taką samą funkcję, a oszczędzamy $170.

Przykład 3

Przy stole (2 miejsce po mojej lewej) siedział nowy gracz, który był całkowicie nieprzewidywalny. Już raz zdążył się podwoić i jego stack przekroczył już $4000. Na buttonie dostałem 8-8 jednak z takim graczem na big blindzie musiałem być ostrożny. Mój raise był mniejszy niż zwykle i wyniósł $50. Jeśli big blind by mnie przebił, byłoby to około $175 zamiast typowych $240. To daje $65 oszczędności w długim okresie. Jak się okazało obaj gracze na blindach sprawdzili. Na flopie spadł król i dama i nie wygrałem rozdania. Ale nic się nie stało. Pomimo tego, że mój mniejszy bet mógł skusić graczy na blindach, gdybym trafił seta wygrałbym sporą pulę od big blinda.

Przykład 4

Po raz kolejny byłem na buttonie, a na big blindzie siedział szalony gracz. Wszyscy do mnie spasowali, a ja z A-5 off-suit zagrałem mini-raise do $40 ponieważ nie uważałem, żeby dodatkowe $10 czy $20 zrobiło różnice big blindowi. Poza tym mógłbym 4betować  bez committowania się do puli. Small blind dorzucił $30, a big blind przebił do $160. Nie byłem przekonany jego przebiciem ale pomimo tego postanowiłem spasować.

Small blind sprawdził i na flopie obejrzeliśmy 2-5-6 rainbow. Small blind zaczekał, a big blind zagrał all-in. Small blind sprawdził i pokazał 9-9, a big blind odsłonił 6-3 suited. Na river big blind trafił drugą szóstkę i wygrał rozdanie.

W zależności od stylu gry i wielkości stacków, są sytuacje, w których warto sporo podbić, miniraisować albo limpować. Następnym razem pamiętaj o miksowaniu swoich podbić. Konsekwencja ma swoje zalety ale czasem może sporo kosztować.

Team Full Tilt

“Syracuse Chris” Tsiprailidis miał na ręce Q-Q, Cecilia Reyes Mortensen dostała K-K, a ja spoglądając na swoje karty zobaczyłem A-A. Nie było zaskoczenia, gdy przed flopem pula osiągnęła cap. Nie miałem pojęcia co trzyma Chris ale Cecilię stawiałem na króle.

Kiedy na flopie pojawiły się Q-4-4, Chris zebetował ze swoim full house, a Cecilia i ja sprawdziliśmy. W tym momencie podejrzewałem Chrisa o posiadanie boat’a jednak pula była na tyle duża, że warto było sprawdzić licząc na asa. Kiedy na turnie spadł Król, Chris ponownie zabetował, a Cecilia zagrała flat-call. Pula była wtedy już naprawdę spora ale byłem pewny, że Cecilia miała króle i zastawiała na nas pułapkę z kings full.

W grze cash warto sprawdzić z asami jednak w turnieju z formule limit zaoszczędzenie jednego beta to naprawdę sporo. Pomimo tego, że byłem pewny, że przegrywam, zacząłem się zastanawiać czy jednak mogę się mylić. Jeśli grałem przeciwko dwóm full house, oboje wypłacą się, jeśli na river trafię asa. Ta jedna pula mogłaby zapewnić wysokie miejsce w turnieju. Ostatecznie zdecydowałem się sprawdzić licząc na cudownego asa na river.

Cuda jednak się zdarzają! Kiedy na river spadł wielki, tłusty i cudowny as, Syracuse Chris zabetował po raz trzeci, a Cecilia przebiła. Ja zagrałem reraise, a Chris od razu pokazał obserwatorom swoje damy i spasował. Cecilia zastanawiała się jakieś 3 minuty.

“Nie mogę uwierzyć, że tylko sprawdziłam na turnie. Wiem, że masz asy. Jak mogłam tak źle zagrać?”

W 2004 roku turnieje nie były deep stack i zachowanie jednego beta w turnieju robiło dużą różnicę ale Cecilia w końcu sprawdziła. Pokazałem swojego fulla na asach, Cecilia pokazała króle, a Chris odsłonił spasowane damy.

Każdy przy stole oszalał, gdy zobaczył nasze karty, a gracze z innych stolików przychodzili, żeby zobaczyć to na własne oczy.

Mike Matusow

Średni stack definiowany jest jako 30-40 big blindów, a nauka gry z takim stackiem jest absolutnie konieczna, aby mieć szanse na turniejowe sukcesy. W większości  turniejów będzie miał taki stack mniej więcej od chwili, gdy pozostawać będzie połowa zawodników aż do finałowego stołu.

To oznacza, że spędzisz połowę turnieju w sytuacji, kiedy każde rozdanie jest ważne, a każda decyzja nie jest prostolinijna. Masz zbyt wiele żetonów, żeby zagrać open-shove tak jak w przypadku short stacka. A jeśli zdecydujesz się na standardowe podbicie, będzie to oznaczało wrzucenie około 10% stacka. Dlatego nie możesz grać loose.

Musisz jednak pamiętać o znalezieniu złotego środka. Jeśli będziesz grał zbyt tight, szybko staniesz się short stackiem ponieważ rosnące blindy i ante zjedzą Twoje żetony. Wszystko może być jeszcze bardziej skomplikowane jeśli przy stole znajdziesz się z agresywnymi przeciwnikami. Będzie Cię kusiło żeby grać ekstra tight, aby nie marnować żetonów na zagrania raise/fold. Musisz pamiętać, że czasem trzeba podjąć ryzyko, a open-raise pozwoli Ci utrzymać się na powierzchni. Zwłaszcza przy rosnących blindach i ante.

Skupiając się na graniu średnim stackiem na wczesnej pozycji, moja rada jest taka: rozgrywać tylko takie ręce, z którymi jesteś gotowy zaryzykować cały stack. Jeśli masz parę dziesiątek lub wyżej, albo A-K, chcesz wrzucić całego stacka. Zakres ten możesz rozszerzyć o 8-8, 9-9, A-Q, A-Js czy K-Q. Jednak są te ręce, które powinieneś spasować jeśli dostaniesz raise od solidnego gracza.

Przykładowe rozdanie

Załóżmy, że blindy wynoszą 250/500, mój stack wynosi 15 000 i dostaję J-J. Jeśli zagram standardowy raise do 1500, a gracz na późnej pozycji przebije do 4500, po prostu zagram all-in licząc na najlepsze. Po prostu z takim stackiem nie mogę sobie pozwolić na pasowanie takich rąk.

Jeśli sytuacja jest identyczna, ale dostaję smooth calla, flop przyjazny np. 9-7-4 rainbow – będę kontynuował agresję na flopie, raisował, check-raisował aż zagram all-in, bez względu na to, co ma mój przeciwnik. Bez żadnej scare card na flopie, po prostu nie można spasować waletów. Nie chcesz również dawać free card kiedy pula jest już całkiem przyjemna, a każdy as albo król zabije akcję.

Agresywny Przeciwnik

Wyjątkiem do powyższych sytuacji jest agresywny przeciwnik. Załóżmy, że mam parę waletów, zagrywam standardowy raise, a przeciwnik na późnej pozycji sprawdza. Flop w postaci Q-7-4 rainbow. Są spore szanse, że moje walety wciąż są najlepszą ręką, jednak z powodu agresji przeciwnika, daję check. Jeśli on zabetuje, zagram check-raise all-in. Daję mu szansę na blef, a później chronię swoją rękę. Takie rozwiązanie częściej się sprawdzi niż standardowy continuation bet, który mógłby go skłonić do spasowania każdej gorszej od mojej ręki. Rozegranie w taki sposób A-A, A-Q czy A-K również ma sens.

Gra ze średnim stackiem na późniejszych pozycjach to całkiem inna sytuacja. Bardzo często będziesz się spotykał z podbiciem z wczesnej pozycji, a jeśli nie, to zakres rąk, z którymi możesz otwierać, jest o wiele szerszy.

Jednak w przypadku wczesnej pozycji, gra tight-aggressive jest najlepsza. Ostrożnie dobieraj ręce, które rozgrywasz, a kiedy już wchodzisz w rozdanie, bądź gotowy na zagranie za wszystko.

Allen Cunningham

Załóżmy, że jesteś na buttonie w rozgrywce Pot Limit Omaha z mocną ręką, a gracz przed Tobą podbija. Jest kilka kluczowych czynników, które musisz rozważyć w tej sytuacji. Oprócz tendencji przeciwnika i potencjalnego zakresu rąk, z którym może podbijać, musisz pomyśleć o tendencjach graczy siedzących na blindach. Możesz nie mieć żadnych informacji o sile ich rąk, ale jeśli masz informacje o tym, jaki typ gracza reprezentują, powinno to wpłynąć na Twoją decyzję.

Zalety flat call na buttonie

Jeśli jesteś na buttonie z mocną ręką  jak np. double-suited Broadway A-K-Q-J, A-K-Q-10 itp. albo z A-A lub K-K. Wielu agresywny graczy, kiedy spojrzy na takie karty, myśli tylko o reraise bez chwili namysłu. Takie podejście jest dobre z pewnymi wyjątkami. Jeśli openraiser jest graczem loose, wiesz, że w większości przypadków, kiedy będziesz go przebijał, masz lepszą rękę, będziesz miał przewagę pozycji i chcesz grać z nim o dużą pulę.

Jednak czasem, biorąc pod uwagę typ graczy na blindach, większe korzyści może przynieść flat-call. Jeśli jeden graczy na blindach jest graczem loose, , jeśli rozgrywa zbyt dużo rąk albo często broni blindów z marginalnymi rękami, flat-call może go skłonić do walki o pulę, kiedy Ty masz sporą przewagę. Jeśli jest typem gracza, który rozgrywa niskie pary i słabe connectory, często trafi flopa. Często będzie jednak na przegranej pozycji przeciwko tobie np. set vs set, niższy kolor albo full house. Jeśli gracze na blindach (w szczególności na bb) często się bronią z rękami, które łatwo mogą być zdominowane i ciężko im się z nimi rozstać na flopie, koniecznie musisz rozważyć flat call.

Loose-aggressive na blindach

Jeśli gracze na blindach nie tylko są loose, ale loose-aggressive, flat call jest zdecydowanie lepszym zagraniem, zwłaszcza z ręką typu A-A czy K-K z asem. Takie zagranie może być niezwykle opłacalne jeśli blind zdecyduje się przebijać. Jeśli jeden z nich zdecyduje się na squeeze, wtedy możesz zagrać spory 3bet ponieważ w puli są już dwa raise’y. Jeśli każdy gra ze stackami 100bb, będziesz mógł wrzucić sporą część swojego stacka. Jeśli sprawdzą i obejrzą flopa ze słabą ręką, jest ok. Jeśli spasują, wygrasz sporą pulę jeszcze przed flopem.

Gracze tight na blindach

Z drugiej strony, jeśli na blindach siedzą gracze tight, którzy zdolni są do spasowania mocnej ręki, wtedy warto ich izolować zagrywając reraise na buttonie. Jeśli wiesz, że są na tyle tight, że tylko by sprawdzili dwa raisy z monsterem, wtedy Twój reraise daje Ci sporo informacji, kiedy dojdzie do gry na flopie.

Łatwo wpaść w pułapkę, że gramy tylko z jednym przeciwnikiem – pierwotnym agresorem. Nie wolno zapominać o graczach na blindach. Ich tendencje powinny zawsze być brane pod uwagę, kiedy decydujesz, które zagranie przyniesie najwięcej korzyści z rozegrania mocnej ręki na buttonie.

Team Full Tilt

Załóżmy, że na flopie trafiłeś draw do nutsowego koloru i jesteś w miarę pewnym, że przeciwnik również trafił coś na flopie np. top parę lub seta. Wielu graczy w takiej sytuacji lubi zagrywać check-raise. Jednak takie zagranie sprawia kilka problemów. Jeśli będziesz check-raisował za każdym razem, przeciwnicy bardzo szybko postawią Cię na draw. Po drugie jeśli przeciwnik faktycznie ma mocną rękę to nie ma sensu podbijać bo i tak nie spasuje. Poza tym może się wypłacić jeśli trafisz swój kolor.

W takiej sytuacji lepszym zagraniem jest nie semiblef a call. W ten sposób, kiedy na turnie trafisz swój kolor, masz sporo opcji: check, call, raise, a Twój przeciwnik będzie miał problem z określeniem Twojego zakresu. Brak semiblefu na flopie zwiększa Twoje szanse na zgarnięcie dużej puli, kiedy przeciwnik dysponuje mocną ręką. Są gracze, którzy z miejsca wykluczają draw, jeśli przeciwnik nie semiblefuje na flopie.

Jeśli natomiast uważasz, że przeciwnik nie ma mocnej ręki albo Twój draw nie jest taki dobry (niski kolor), wtedy jest to idealna sytuacja do semiblefu. Semiblef powinien być wykorzystywany jako narzędzie do kradzieży puli, kiedy jest na to okazja, a nie do budowania wielkich pul.

Innym dobrym sposobem na miksowanie swojej gry jest poczekanie z semiblefem do turna zamiast od razu zagrywać na flopie. To jednak jest dość niebezpieczne zagranie ponieważ została Ci już tylko jedna karta na skompletowanie układu więc nie dostajesz takich samych odds. Oznacza to jednak, że przeciwnik rzadziej postawi Cię na draw, gdyż nie będzie sądził, że możesz semiblefować. Sprawdzenie na flopie,  a następnie raise turn wyglądają mocno – przeciwnik może pomyśleć, że trafiłeś nutsa i spasować.

Kolejną przewagą semiblefu na turnie jest to, że na drugim streetcie możesz trafić dodatkowe outy. Załóżmy, że na flopie masz gutshota, a na turn dostajesz jeszcze draw do koloru, który daje Ci 8 kolejnych outów. To może być powód do agresji i próby wygrania rozdania przed riverem. Wielu przeciwników będzie miało problem z postawieniem Cię na draw po takiej linii.

Powtórzę raz jeszcze – kluczem do efektywnego semiblefu jest wybór odpowiednich sytuacji do jego zagrania. Jeśli źle wybierzesz, możesz stracić sporą część swojego stacka. Wybierz dobrze, a możesz wytrącić przeciwników z równowagi i zgarnąć ich stacki, kiedy trafisz swoją rękę.

Andy Bloch

Bardzo ważna rzecz – daty

Jedną z rzeczy, o których wielu graczy zapomina, jest konieczność umieszczania dat. Zawsze zapisuję datę obok swojej notatki, żebym wiedział, że jego styl gry mógł się zmienić, jeśli notatka jest sprzed 6 miesięcy. Z drugiej strony, jeśli będę z nim grał kilka dni później, nie muszę się zbytnio obawiać, że jego styl gry drastycznie się zmienił.

Za pierwszym razem, kiedy zauważę jakieś szczególne zagranie, oznaczam je znakiem zapytania. Jeśli zobaczę, że gracz próbuje blefować z Król-high po dwukrotnych checkach, moja notka może wyglądać tak: “Daj mu szansę na blef, a nie będzie mógł się obejrzeć?”. Swoją notatkę opieram tylko jednym rozdaniu dlatego kończę ją znakiem zapytaniem. Jeśli zobaczę kolejną próbę takiego blefu, usunę znak zapytania. Fakt, że zobaczyliście takie zagranie jeden raz nie oznacza, że to typowe zagranie przeciwnika.

Pamiętaj o szczegółach

Równie ważne jest robienie szczegółowych notatek. Przykładowo notatka “Nie wie jak radzić sobie z short stackami” to całkiem niezły początek, ale w przyszłości warto wzbogacić ją o szczegóły. Przydałoby się dodać szczegóły typu: “Sprawdził short stacka za $70 bez pozycji z 4-4 i zagrał check-raise all-in przy 3 overkartach i bez drawów.” Taka notka ma wszystko co niezbędne.

Jedną z rzeczy, którą zawsze zapisuję w notkach, jest płacenie blinda od razu po dołączeniu do stołu zamiast cierpliwe oczekiwanie na bb. Czy tak strasznie chcą zacząć grę, że nie mogą poczekać? Płacenie blinda bez pozycji, zwłaszcza na UTG, jest sporym błędem i pokazuje brak cierpliwości. Preferuję zapisywanie takiego stanu rzeczy wraz z wielkością stacka np. “druga pozycja i płaci blinda ze stackiem 20 bb”. Taka notatka mówi mi sporo o cierpliwości gracza.

Przeciwnicy też robią notatki

Oczywiście każdy aspekt w pokerze ma dwie strony. Musisz pamiętać, że przeciwnicy robią notatki o Twojej grze. Jest to świetny powód do częstego miksowania swojej gry. Kluczowe jest dopasowywanie swojej gry ponieważ w grze online szukanie pewnych wzorców zachowań/zagrań jest o wiele ważniejsze niż w grze live. Jeśli zostaniesz złapany na blefie i przegrasz trochę pieniędzy, niekoniecznie musi być to złe zagranie. Jeśli uważasz, że przeciwnik jest uważny i zrobił notatkę o Twoim zagraniu, wykorzystaj tę wiedzę przeciwko niemu. Niech myśli, że grasz agresywnie i niech się wypłaci, kiedy faktycznie będziesz miał dobrą rękę.

Możesz zacząć tworzyć bardzo złożone notatki, które będą zawierały Twoje przemyślenia na temat gry przeciwnika – nie ma żadnych ograniczeń. Na początku jednak najlepiej zacząć  o prostego zapisywania tendencji przeciwników do pewnych zagrań. Jeśli będziesz opisywał odpowiednie szczegóły, w przyszłości mogą Ci przynieść większe wygrane.

Team Full Tilt

Najważniejsze jest nastawienie i chęć do dalszej gry. Do gry w pokera online należy zasiadać wtedy, kiedy chcę się to zrobić, a nie dlatego, że tak trzeba. Brzmi to jak oczywistość ale wciąż wiele osób gra w pokera, kiedy nie ma na to ochoty.

Warto przerwać sesję, gdy pojawiają się negatywne emocje. Niekoniecznie ich pojawienie musi mieć związek z samą grą. Mogą to być sprawy osobiste, które mają negatywny wpływ na Twoją psychikę, co w konsekwencji negatywnie wpływa na Twoją grę.

Inną rzeczą, na którą warto zwrócić uwagę, jest zwiększona skłonność do podejmowania ryzyka. Kiedy biorę udział w turnieju i zauważam, że zbyt chętnie dokładam żetony, oznacza to, że nie gram optymalnie. Wtedy lepiej sobie zrobić krótką przerwę niż zmarnować cały czas poświęcony na turniej.

Bardzo często, kiedy nadchodzi okres przegranych, wielu graczy tłumaczy to sobie downswingiem czy niesamowitym szczęściem przeciwników. W rzeczywistość bardzo rzadko chodzi wyłącznie o szczęście innych graczy.

Kiedy robię sobie przerwę od pokera, odcinam się całkowicie od gry. Nie zbliżam się do stołu przez kilka dni, dzięki temu nabieram dystansu i powracam do stołu z prawdziwym głodem do gry.

Podczas WSOP 2008 wystąpiła sytuacja, w której koniecznie musiałem sobie zrobić przerwę, choć jakaś część mnie tego nie chciała. Zbliżał się mój ulubiony turniej Omaha/Half Holdem, a powoli czułem, że się wypalam. Jeszcze nie zająłem żadnego miejsca w kasie, trzy razy skończyłem na bubble’u i to wszystko zaczynało wpływać na moje samopoczucie.

Pomimo tego, że Omaha/Half Holdem to mój ulubiony turniej, zdecydowałem zrobić sobie przerwę i pojechałem do Malibu. Odwiedziłem przyjaciela, posiedziałem na plaży i całkowicie się zdystansowałem do gry. W pierwszym turnieju, w którym wziąłem udział po powrocie ($3k No Limit Holdem), zająłem 3 miejsce i scashowałem $165 000 – moją największą wygraną turniejową.

Psychikę pokerzysty można porównać do akumulatora – gdy się wyczerpuje, trzeba ją naładować. Najlepszym na to sposobem jest zrobienie sobie przerwy. Zobaczysz, że siadając do pokerowego stołu z czystym umysłem i pragnieniem gry, osiągniesz lepsze wyniki.

Team Full Tilt