Średni stack definiowany jest jako 30-40 big blindów, a nauka gry z takim stackiem jest absolutnie konieczna, aby mieć szanse na turniejowe sukcesy. W większości  turniejów będzie miał taki stack mniej więcej od chwili, gdy pozostawać będzie połowa zawodników aż do finałowego stołu.

To oznacza, że spędzisz połowę turnieju w sytuacji, kiedy każde rozdanie jest ważne, a każda decyzja nie jest prostolinijna. Masz zbyt wiele żetonów, żeby zagrać open-shove tak jak w przypadku short stacka. A jeśli zdecydujesz się na standardowe podbicie, będzie to oznaczało wrzucenie około 10% stacka. Dlatego nie możesz grać loose.

Musisz jednak pamiętać o znalezieniu złotego środka. Jeśli będziesz grał zbyt tight, szybko staniesz się short stackiem ponieważ rosnące blindy i ante zjedzą Twoje żetony. Wszystko może być jeszcze bardziej skomplikowane jeśli przy stole znajdziesz się z agresywnymi przeciwnikami. Będzie Cię kusiło żeby grać ekstra tight, aby nie marnować żetonów na zagrania raise/fold. Musisz pamiętać, że czasem trzeba podjąć ryzyko, a open-raise pozwoli Ci utrzymać się na powierzchni. Zwłaszcza przy rosnących blindach i ante.

Skupiając się na graniu średnim stackiem na wczesnej pozycji, moja rada jest taka: rozgrywać tylko takie ręce, z którymi jesteś gotowy zaryzykować cały stack. Jeśli masz parę dziesiątek lub wyżej, albo A-K, chcesz wrzucić całego stacka. Zakres ten możesz rozszerzyć o 8-8, 9-9, A-Q, A-Js czy K-Q. Jednak są te ręce, które powinieneś spasować jeśli dostaniesz raise od solidnego gracza.

Przykładowe rozdanie

Załóżmy, że blindy wynoszą 250/500, mój stack wynosi 15 000 i dostaję J-J. Jeśli zagram standardowy raise do 1500, a gracz na późnej pozycji przebije do 4500, po prostu zagram all-in licząc na najlepsze. Po prostu z takim stackiem nie mogę sobie pozwolić na pasowanie takich rąk.

Jeśli sytuacja jest identyczna, ale dostaję smooth calla, flop przyjazny np. 9-7-4 rainbow – będę kontynuował agresję na flopie, raisował, check-raisował aż zagram all-in, bez względu na to, co ma mój przeciwnik. Bez żadnej scare card na flopie, po prostu nie można spasować waletów. Nie chcesz również dawać free card kiedy pula jest już całkiem przyjemna, a każdy as albo król zabije akcję.

Agresywny Przeciwnik

Wyjątkiem do powyższych sytuacji jest agresywny przeciwnik. Załóżmy, że mam parę waletów, zagrywam standardowy raise, a przeciwnik na późnej pozycji sprawdza. Flop w postaci Q-7-4 rainbow. Są spore szanse, że moje walety wciąż są najlepszą ręką, jednak z powodu agresji przeciwnika, daję check. Jeśli on zabetuje, zagram check-raise all-in. Daję mu szansę na blef, a później chronię swoją rękę. Takie rozwiązanie częściej się sprawdzi niż standardowy continuation bet, który mógłby go skłonić do spasowania każdej gorszej od mojej ręki. Rozegranie w taki sposób A-A, A-Q czy A-K również ma sens.

Gra ze średnim stackiem na późniejszych pozycjach to całkiem inna sytuacja. Bardzo często będziesz się spotykał z podbiciem z wczesnej pozycji, a jeśli nie, to zakres rąk, z którymi możesz otwierać, jest o wiele szerszy.

Jednak w przypadku wczesnej pozycji, gra tight-aggressive jest najlepsza. Ostrożnie dobieraj ręce, które rozgrywasz, a kiedy już wchodzisz w rozdanie, bądź gotowy na zagranie za wszystko.

Allen Cunningham

Dlaczego? Odpowiedź jest bardzo prosta – to co widzicie w TV  jest nierealistyczne i poddawane obróbce przed emisją. Zawodnicy w takich turniejach bardzo często startują z deep stackami typu 10 000 w żetonach, a większość pokazywanych w relacji zagrań pochodzi z finałowego stołu, gdzie blindy są wysokie, a gra toczy się bardzo szybko. Natomiast w większości  turniejów z niskim wpisowym ($1 – $20) zawodnicy dostają 1500 albo 2000 żetonów  na start, a pierwszy poziom blindów do 10/20.

Twoje podejście do gry we wczesnej fazie turnieju decyduje o tym, czy dojdziesz do finału, dlatego nasuwa się pytanie, jaka powinna być strategia gry we wczesnej fazie turnieju MTT?

Polecam zastosowanie bardzo prostego podejścia, zwłaszcza gdy nie jesteś zbyt doświadczonym graczem turniejowym. Staraj się nie rozgrywać zbyt wielu rąk i oglądaj jak najwięcej flopów tanim kosztem, zwłaszcza z małymi i średnimi parami. Takie podejście daje Ci spore szanse na podwojenie. Jest wiele sytuacji, w których będziesz musiał wrzucić jedynie 5% swojego stacka (lub mniej), aby zobaczyć flopa i spróbować trafić seta. Na trafienie seta masz szanse 7:1, podczas gdy Twoje implied odds mogą wynosić nawet 20:1, gdyż set jest zwykle wygrywającym układem, a słaby gracz nie będzie potrafił zrzucić swojej top pary.

Jeśli spodziewasz się kilku limperów, sam również możesz tylko sprawdzać preflop z takimi rękami. Możesz również tylko sprawdzać, jeśli przed Tobą kilku graczy weszło w rozdanie. Jeśli natomiast wszyscy do Ciebie spasowali, a Ty jesteś na LP, zdecydowanie chcesz podbić i zgarnąć blindy. Jeśli chcesz grać konserwatywnie, spokojnie możesz pasować niskie pary na wczesnej pozycji. Zgodnie z tym, co powiedziałem wcześniej, nie chcesz angażować więcej niż 5% swojego stacka preflop z niskimi i średnimi parami (ewentualnie 6% lub 7%), zwłaszcza na wczesnej pozycji, kiedy nie wiesz jak potoczy się gra preflop.

Oczywiście chcesz również rozgrywać monstery typu A-A i K-K, a także Q-Q, J-J, A-K, A-Q. Pamiętaj, że we wczesnej fazie turnieju, kiedy stacki są jeszcze deep, nie dostaniesz zbyt dużo akcji, jeśli przeciwnik nie ma naprawdę silnej ręki.

Nie ma żadnych sztywnych reguł określających, jak szybko należy zbudować duży stack we wczesnej fazie turnieju. Przede wszystkim nie należy rozdawać żetonów grając loose. W mniejszych turniejach online będzie w kasie lub bardzo blisko miejsc płatnych bez konieczności wygrywania dużej ilości rozdań. Możesz grać tight i starać się unikać agresywnych rozdań przez kilka godzin. Jeśli będziesz zbytnio ryzykował lub rozgrywał zbyt dużo coin-flipów, kiedy nie musisz tego robić – są spore szanse, że dość szybko zakończysz swój udział w turnieju.

Nawet jeśli na 4 lub 5 poziomie blindów będziesz miał stack trochę powyżej średniej, wciąż będziesz miał spore szanse na dojście do miejsc płatnych. Pamiętaj, że liczy się dojście do kasy i zajęcie wyższych miejsc. Dlatego rozpocznij turniej we właściwy sposób i daj sobie jak największe szanse na zwycięstwo.

Allen Cunningham

Jeśli przez kilka pierwszych poziomów blindów byłeś tzw. card dead, możesz mieć stack startowy, ewentualnie mogłeś mieć trochę szczęścia i się podwoiłeś.  W zależności od ilości uczestników, od miejsc płatnych dzieli się kilkadziesiąt minut lub nawet kilka godzin gry. W zależności od struktury turnieju średni stack może wynosić 20, 30 lub nawet 40 BB.

Kradzież Blindów

Bez względu na sytuację o jednym trzeba pamiętać – kiedy blindy reprezentują sporą część twojego stacka, musisz zacząć kraść blindy. Częste raisowanie blindów balansuje Twoją grę i powoduje, że mocne układy będą częściej opłacane. Przegrasz kilka podbić ze spekulacyjnymi rękami, kiedy przeciwnicy odpowiedzą 3-betem, jednak sporą część wygrasz. Częste podbijanie skłoni przeciwników do agresywniejszej gry co możesz wykorzystać, kiedy faktycznie będziesz miał mocną rękę.

Pamiętaj jednak, że wciąż musisz uważnie dobierać sytuację na kradzież blindów. Wciąż musisz grać tight na wczesnej pozycji – rozgrywaj wysokie pary i A-K – jednak na późnej pozycji atakuj blindy z szerokim zakresem rąk startowych. W tej fazie turnieju, jeśli masz zamiar rozegrać swoją rękę, musisz wejść do rozdania przebiciem.

Gra na późnej pozycji

Przykładowo na cutoffie otwieram z rękami typu 9-10 suited, każdy A-X suited, wszystkie pary, dwie wysokie karty. Czasem na buttonie gram jeszcze luźniej. Jeśli jestem na LP (late position) i dostaję raise, z dobrą ręką robię smooth call lub reraise blef, aby wygrać rozdanie jeszcze przed flopem.

Jeśli któryś z graczy podbija przed flopem o więcej niż 10% mojego stacka, a ja mam rękę, którą chcę rozegrać, rozważam wejście all-in. Każdy mniejszy reraise jest pot-commited, a flat call nie daje mi żadnych informacji. Jeśli tylko sprawdzę, mój przeciwnik jako pierwszy zabetuje na flopie, a ja bez top pary lub over pary mogę być zmuszony do spasowania najlepszej ręki lub wejścia all-in z gorszą ręką.

Przykładowo. Załóżmy, że przeciwnik na późnej środkowej pozycji otwiera za 300, a Ty jesteś na buttonie z 10-10 i stackiem 2000.  W takiej sytuacji zakładam, że przeciwnik raisuje z każdymi dwiema wysokimi kartami, parą i  A-x suited, a więc 10-10 z pewnością są wystarczająco silne przeciwko takiemu zakresowi.

Zalety zagrania reraise all-in

Według mnie najlepszym zagraniem w takiej sytuacji jest zagranie all-in, które wywiera presję na przeciwniku, jeśli nie ma mocnej ręki.  Takie rozegranie pozwala uniknąć trudnej sytuacji, w której na stole pojawiają się wysokie karty, a przeciwnik betuje. Jeśli trzymasz 10-10, a flop jest J- lub K-high, nie masz pojęcia z czym betuje przeciwnik więc najprawdopodobniej będziesz musiał spasować.

Zalecam wejście all-in również z 8-8 i 9-9, gdyż w ten sposób dostaniesz więcej akcji przed flopem i wyciśniesz maksimum z coin flipów. Jeśli ktoś raisuje preflop z A-Q, a ty decydujesz się na call ze średnią para, przeciwnik często nie trafi flopa i zagra check-fold. Jeśli jednak zdecydujesz się na raise preflop i zostaniesz sprawdzony, masz sporą szansę na zgarnięcie całego stacka i ustawienie na późniejsze fazy turnieju.

Poprzez zagranie all-in z A-K, A-Q, 9-9 i 10-10 w takich sytuacjach, dajesz sobie więcej szans na wygranie rozdania – albo stawiasz przeciwnika na coin flipie, albo zmuszasz ich do spasowania marginalnych rąk. Jeśli będziesz miksował swoją grę i od czasu do czasu zagrywał tak z monsterami, możesz skłonić przeciwników do sprawdzenia w sytuacjach, w których masz sporą przewagę.

Pamiętaj, że pierwszym celem gry w turnieju jest dojście do miejsc płatnych. Poprzez agresywne atakowanie blindów i ante, kiedy najprawdopodobniej jesteś faworytem, możesz zbudować stack, który pozwoli na przetrwanie w trudnych sytuacjach, które z pewnością się pojawią w środkowej fazie turnieju. Taka gra stawia Cię w dobrej sytuacji, kiedy pęknie bubble.

Allen Cunningham

Podczas turnieju Twój image będzie decydował o tym, ile akcji dostaniesz od pozostałych graczy, oraz o sposobach manipulacji przeciwnikami, nakłanianiu ich do dużych laydownów lub calli w złych momentach.

Stworzenie image gracza loose i agresywnego pomaga we wczesnej fazie turnieju w zbudowaniu stacka. Jednak uważam, że w późniejszych fazach bardzo ważne jest zbudowanie wizerunku tight ponieważ pozwala to na różnorodne zagrania w sytuacjach, kiedy liczy się każdy żeton.

Jeśli wszyscy na wcześniejszych pozycjach pasują, niektórzy gracze zawsze będą raisować z cutoffa lub buttona. Problemem w takim stylu gry jest przewidywalność, którą bardzo łatwo można wykorzystać. Jeśli zawsze raisujesz z buttona, gracze na blindach w końcu to zauważą i zagrają duży raise z any two. Zauważysz także, że jesteś sprawdzany z o wiele szerszym zakresem rąk, a gracze na blindach o wiele częściej zagrywają check/raise na flopie.

Dlaczego tak się dzieje? Ponieważ zbudowałeś sobie wizerunek gracza loose, który podbija za każdym razem, kiedy pozostali pasują. W póżnych fazach turnieju taki image zabiera możliwość sprytnych zagrań, gdyż o wiele częściej przeciwnicy będą się odgrywać.

Nie potrzeba zbyt wiele czasu na to, żeby Twój tight image spowodował, że znajdziesz się na celowniku bardziej doświadczonych graczy (lub nawet mniej doświadczonych, którzy mają dość ciągłych raisów). Ilość żetonów, które angażujesz w takie loose zagrania, nie jest warta zgarnięty blindów. Jednak musisz być ostrożny i nie grać zbyt tight, gdyż wtedy przeoczysz wiele okazji do powolnego zbierania żetonów. W idealnej sytuacji chcesz zbudować sobie wizerunek gracza tight, jednak w rzeczywistości prezentować styl pośredni pomiędzy standardowym postrzeganiem “loose” i “tight”.

Mam jedną prostą wskazówkę, która pomoże Ci w tym aspekcie gry. Może zabrzmieć na tyle prosto, że zaczniesz się zastanawiać po co w ogóle o niej wspominam, jednak w rzeczywistości to jedna z moich najważniejszych zasad: Zawsze pasuj śmieci.

Poprzez stałe pasowanie słabych kart osiągasz kilka celów:

• Unikasz pokusy kradzieży blindów tylko dlatego, że pozostali gracze spasowali. Przy dzisiejszym poziomie agresji wśród graczy lepiej jest pasować słabe ręce nawet mając pozycję.
• Unikasz zaangażowania się w pulę (pot committing) z rękami, które zwykle będą zdominowane przez pushujących graczy na short stacku. Załóżmy, że raisujesz 3x Big Blind z J-3 próbując ukraść blindy, a short stack (8bb) pushuje. Jesteś w kiepskiej sytuacji, dlatego lepiej ich unikać pasująć takie ręce.
• I najważniejsza rzecz – dalej budujesz swój tight image. Teraz kiedy będziesz raisował z ręką typu A-8, możesz czuć się pewnie, że Twój image pozwoli Ci na kradzież blindów, pomimo tego że grasz bardziej loose.

Kolejną pokusą jest próba kradzieży blindów gracza, którego uważamy za słabego.  Bardzo rzadko staram się zgarnąć blindy nie mając  przy tym niezłej ręki. Otwieranie z cut-offa z K-9 to chyba najniższy poziom z jakim zaangażuje się w takie zagranie.

Wykorzystanie mojego tight image pozwoliło mi przetrwać trudną grę w turnieju $5000 Pot Limit Holdem na World Series of Poker 2007. Kiedy podwoiłem się w Dniu 2, wykorzystałem swój image w późniejszych fazach do kradzieży blindów. W ten sposób dotarłem do finałowego stołu, gdzie udało mi się zdobyć złotą bransoletkę WSOP.

Pamiętaj, że bycie wygrywającym pokerzystą wymaga czegoś więcej niż tylko dobrych kart. Poprzez stworzenie odpowiedniego image’u w późnych fazach turniejów, możesz grać z szerszym zakresem rąk niż oczekują Twoi przeciwnicy i wygrywać pulę w krytycznych momentach.