Pokerowe Porady #32 – Czego nauczyłem się na WSOP - Poker Porady

Pokerowe Porady #32 – Czego nauczyłem się na WSOP

22nd lip 2008 | Dodał admin | Porady udzielił: Friends of FTP, Jay Greenspan

W minione wakacje (2004) miałem to szczęście relacjonować przebieg World Series of Poker dla PokerWire.com i Full Tilt Poker. Przez sześć tygodni obserwowałem światowej klasy pokerzystów przy grze i dzięki temu sporo się nauczyłem o pokerze. Z obserwacji prosów Full Tilt Poker wyniosłem trzy ważne lekcje.

Nie spiesz się przy podejmowaniu ważnej decyzji

Nawet wśród najlepszych pokerzystów istnieje tendencja do nagłego podejmowania decyzji – “All in!” czy “I call!” – bez uprzedniego zastanowienia się nad sytuacją. Oczywiście, mając nuts gracz nie powinien opóźniać gry. Jednak byłem zdziwiony widząc prosów zastanawiających się minutami nad decyzją, która, jak mi się wydawało, może być tylko jedna.

Jednym z najlepszych przykładów pojawił się w ostatnim rozdaniu pierwszego turnieju World Series of Poker. Allen Cunningham grał heads up ze Scottem Fischmanem. Fischman betuje przy flopie – 10-6-3, a Cunningham odpowiada raisem. Fischman sprawdził i zaczekał na turnie. Cunningham ponownie zagrywa, a Scott szybko odpowiada allinem. Cunningham spowolnił akcję i zaczął się zastanawiać. Miał dwie pary – trójki i szóstki – układ, który zwykle wymaga sprawdzenia w grze heads up. Jednak Allen nie spieszył się z decyzją. Po kilku minutach rozmyślań postanowił sprawdzić. Kiedy Fischman pokazał 4-5 okazało się, że Allen podjął właściwą decyzję. As na river dał Allenowi nie tylko zwycięstwo w rozdaniu, ale również w całym turnieju i kolejną złotą bransoletkę WSOP.

Był zdumiony, że po 13 godzinach i 300 rozdaniach Cunningham automatycznie nie wszedł all in mając dobry układ. Nie spieszył się i rozważył wszystkie czynniki. Takie podejście powoduje, że zawodowi pokerzyści rzadziej popełniają bardzo kosztowne błędy.

Nigdy nie rozmawiaj podczas gry

Podczas jednego z turniejów WSOP Mike Matusow grał bardzo agresywnie, miał spory stack i wykorzystywał go do rządzenia na stole. Mike raisuje na buttonie i zostaje przebity przez big blinda. Mike, kóry większość dnia spędził na zagadywaniu innych gracz, spytał się przeciwnika “Masz mocną rękę?”.

Ten odpowiedział, że najlepszą jaką widział od kilku godzin. “Najlepszą od kilku godzin” powtórzył Mike, “Oznacza to, że nie masz asów… mam co prawda tylko K-5 ale mam zamiar sprawdzić”. Matusow miał rację , przeciwnik miał 10-10. Biorąc pod uwagę wielkość puli Mike, mając jedną overkartę miał prawidłowe oddsy do sprawdzenia.

Poprzez tak niewinne stwierdzenie przeciwnik dostarczył Mike’owi niezwykle ważną informację, która pozwoliła mu podjąć prawidłową decyzję. Wniosek z tego taki – trzymaj język za zębami bo możesz wyświadczyć przeciwnikowi przysługę.

Betuj swoje układy

Najlepsi gracze – Phil Ivey, Erik Seidel, Chris Ferguson i inni – zwykle są stroną agresywną podczas gry. Czasem zagrywają z kartami, które mają małe szanse na zwycięstwo. Jednak podczas całego WSOP nie widziałem sytuacji, w której pros nie trafiłby swoim zagraniem.

Dla przykładu, wielu nowicjuszy zagrywało check-raise lub slowplayowało swoje mocne karty. Starali się być sprytni, jednak rezultat był odwrotny do zamierzonego. Przeciwnicy mogli czekać z układami, z którymi mogliby sprawdzać. Bardzo często mogli drawować za free. Najlepsi pokerzyści to agresywni gracze. Jeśli będziesz ich naśladował popełnisz mniej błędów, które mogą okazać się bardzo kosztowne.

Wszyscy słyszeli, że poker jest grą umiejętności, nie szczęścia. Obserwacja prosów podczas gry, jedynie potwierdza tę tezę. Wystarczy popatrzeć na sposób ich gry i staje się jasne, dlaczego na miejscach płatnych wciąż przewijają się te same nazwiska.

Jay Greenspan