Decyzja o byciu aktywnym we wczesnej fazie turnieju zależy do tego, jaki jest to turniej. W przypadku standardowego turnieju Sit and Go zalecam bycie graczem tight i oszczędzanie żetonów. W przypadku turniejów MTT i Shootout preferuje bardziej aktywną grę we wczesnych fazach.

Celem takiego podejścia jest akumulacja żetonów. Drugim celem jest wypracowanie sobie image’u, który w późnej fazie pozwoli zdobyć dodatkowe żetony. Taki styl gry przynosi korzyści jednak musisz zrozumieć, że ma także swoje minusy.

Ciągła presja na przeciwnikach

Kiedy ciągle wywierasz presję na swoich przeciwnikach, w końcu zmusisz ich do stawienia oporu. Nie musisz dużo podbijać przed flopem i nie musisz się angażować w duże rozdania ale jeśli zaczniesz podbijać  praktycznie każdą rękę, Twoi przeciwnicy zaczną angażować się w rozdania z szerokim zakresem rąk. Zaczną sprawdzać i 3betować z marginalnymi rękami, a dzięki temu staną się łatwiejszym celem.

Jeśli chcesz zbudować sporego stacka, nie możesz siedzieć przy stole z samymi graczami tight. Nie chcesz zdobywać kilku żetonów przy każdym kółku – chcesz namieszać przeciwnikom w głowach i sprowokować ich do wrzucenia stacka. Zauważysz pewien efekt domina – pierwszy luźny gracz skłoni pozostałych do rozluźnienia swojego zakresu rąk, którzy w końcu popełnią błąd.

Mniejsza skuteczność blefów

Minusem aktywnej gry we wczesnej fazie jest mniejsza skuteczność blefów i musisz zdawać sobie z tego sprawę. Załóżmy, że podbijałeś praktycznie każdą rękę i wypracowałeś sobie image gracza loose na stole 6-max. Dostajesz A-Q na UTG – dobra ręka na stołach 10-osobowych, jeszcze lepsza na krótkich stołach. Podbijasz o wielkość puli, a big blind sprawdza. Na flopie spadają J-10-6, nie za dobry dla A-Q ale nie do końca nietrafiony. Masz straight draw i dwie overkarty. Zagrywasz continuation bet i zdajesz sobie sprawę, że przeciwnik nie może Cię sprawdzić bez mocnej ręki.

Betujesz, przeciwnik sprawdza, a na turnie spada 3. Postanawiasz zwiększyć presję i betujesz po raz drugi, a przeciwnik znowu sprawdza. Na river spada 4. Nic nie trafiłeś, a przeciwnik pokazuje, że sprawdzi każdy bet. Nie możesz oczekiwać, że wyrzucisz go z rozdania. Możesz go obstawiać na rękę typu 10-2, jednak i tak nie zmusisz go do spasowania. Czekasz, a przeciwnik wygrywa rozdanie z 6-7.

Oczywiście takie rozdanie powoduje frustrację – bycie sprawdzanym z trzecią parą. Przeciwnik musiał postawić Cię na A-K, A-Q lub myślał, że raisujesz na UTG z niczym. Musisz zdawać sobie sprawę, że na decyzje Twojego przeciwnika wpłynął fakt, że wcześniej podbijałeś praktycznie każdą rękę. Z tego powodu przeciwnicy będą Cię sprawdzać z bardzo szerokim zakresem rąk.

W krótkim okresie nie jest to zbyt dobra sytuacja, jednak w długim okresie już tak. Jeśli powyższa sytuacja zdarzy się, gdy będziesz miał A-J, asy lub króle albo dwie śmieciowe karty, które trafią coś na stole – przeciwnik się wypłaci.

I to jest powód, dla którego zalety aktywnej gry we wczesnej fazie turnieju przewyższają wady. Nawet jeśli przegrasz rozdanie z powodu swojego wizerunku gracza loose, w innej sytuacji może Ci on przynieść podwojenie stacka.

Aaron Bartley

Powiązane porady:

1. Pokerowe Porady #55 – Gra we wczesnej fazie turnieju
2. Poker Porady #153 – Strategia Gry We Wczesnej Fazie Turnieju MTT
3. Poker Porady #195 – Mocna Ręka We Wczesnej Fazie Turnieju
4. Poker Porady #178 – Gra ze Średnim Stackiem na Wczesnej Pozycji
5. Poker Porady #144 – Prawdziwa Wartość Żetonów w Turniejach

Tagi:

Full Tilt Poker

Nie masz jeszcze konta na Full Tilt Poker?
» Zarejestruj sie i odbierz bonus 100% max $600