Pomimo tych wszystkich korzyści wciąż spotykam graczy, którzy grają zbyt agresywnie i/lub źle ją wykorzystują. Agresja to jedno z najgroźniejszych narzędzi pokerzysty jednak należy jej używać z rozwagą.

Przykładowo często widuję graczy online, którzy grają niestandardowo i zbyt agresywnie rozgrywają ręce typu A-Q czy A-J. Wrzucają sporo pieniędzy do puli myśląc, że to dobre zagranie, podczas gdy faktycznie wyrzucają z rozdania dead money. W turniejach bierze udział naprawdę wielu słabych graczy i ciężko znaleźć wymówkę na brak cierpliwości – tacy graczy w końcu popełnią błąd i przegrają swoje żetony. Nie ma potrzeby ryzykowania własnego stacka ze słabymi rękami.

Wielu mniej doświadczonych pokerzystów popełnia drugi błąd – źle wykorzystuje agresję. Widzieli swojego ulubionego gracza w TV świetnie blefującego lub dominującego swój stolik dzięki agresji i chcą iść w jego ślady. Problem jest taki, że ci gracze nie wiedzą na czym polega bycie agresywnym pokerzystą. Nie można być agresywnym tak sobie i liczyć na dominację nad przeciwnikami – wszystkie zagrania muszą być przemyślane.

Łatwość w wynajdywaniu sytuacji do agresywnych zagrań przychodzi wraz z pokerowym doświadczeniem. Bez tego agresja może zaszkodzić, a nie pomóc.

Wszystkim mniej doświadczonym graczom radzę się nie skupiać na agresji. Przygodę z pokerem należy zacząć do solidnej gry ABC. Skupcie się na podstawach, a kiedy je opanujecie, możecie pomyśleć o bardziej agresywnych zagraniach. Bycie agresywnym pokerzystą to trudna sztuka, która wymaga sporego doświadczenia zdobytego godzinami spędzonymi przy pokerowym stole.

David Oppenheim

Wielu graczy stara się stworzyć wizerunek odwrotny do ich faktycznego stylu gry. Gracze tight kreują sobie image loose poprzez pokazywanie blefów, a gracze loose starają się zbudować wizerunek tight dochodząc do showdownu z nutsami, aby przeciwnicy zobaczyli, że rozgrywają tylko premium hands.

Takie postępowanie może przynieść wygranie sporej puli ale jednocześnie zbudowanie takiego wizerunku może kosztować sporo żetonów. Trzeba zadać sobie pytanie czy utrata części stacka w tej fazie turnieju warta jest potencjalnych zysków ze zbudowania sobie konkretnego image’u, który będzie można wykorzystać później. Zwykle nie warto zagrywać wyszukanych blefów, aby przekonać swoich przeciwników, że jest się maniakiem. Nawet jeśli uwierzą, możesz zostać przeniesiony do innego stołu, przy którym znowu będzie musiał poświęcić żetony na zbudowanie image’u.

Moja rada, zwłaszcza dla początkujących pokerzystów, jest taka, aby pozwolili kartom określić ich image. Jeśli od początku turnieju dostajesz dobre ręce i wygrywasz sporo rozdań bez showdownu, zbudujesz sobie wizerunek agresywnego gracza. To może pozwolić na wygranie kilku większych rozdań, zwłaszcza gdy trafisz monstera, a przeciwnik będzie myślał, że blefujesz. Bądź jednak ostrożny przy częstych kradzieżach puli ponieważ przeciwnicy będą podejrzliwie patrzeć na Twoje podbicia.

I na odwrót, jeśli od początku turnieju dostajesz słabe ręce i dużo foldujesz, zbudujesz sobie wizerunek gracza tight. Jeśli uważnie będzie dobierał sytuacje, to taki wizerunek pozwoli na wygranie kilku rozdań przez blef. Może się też zdarzyć tak, że dostaniesz mocną rękę i nie zostaniesz sprawdzony. Możesz pokazać karty co jeszcze bardziej wzmocni Twój tight wizerunek i stworzyć więcej okazji do udanych blefów.

W żadnym wypadku nie namawiam pokerzystów do kierowania się wyłącznie siłą otrzymywanych kart. Zawsze trzeba być świadomym innych czynników. Jednak opieranie się na kartach to bardzo efektywny sposób budowania sobie wizerunku przy stole. W innym przypadku płacisz w żetonach za reklamę typu “Jestem graczem tight i czekam na asy” albo “Gram loose i lubię blefować”.

Wykorzystywanie wizerunku najlepiej sprawdza się przeciwko średnim graczom, którzy nie znają za dobrze Twojej gry. Świetni gracze szybko rozpracują Twoją grę, a wtedy lepiej jest prezentować dobrego pokera, a nie tracić żetony na tworzenie image’u.

Można to wyrazić tak: nie trać pieniędzy na reklamę, nie jesteś sprzedawcą, a pokerzystą.

Steve Zolotow

Lepiej jest więc pushować czy standardowo podbijać? Przede wszystkim to zależy od przeciwników przy stole. Jeśli większość stanowią agresywni gracze, którzy są zdolni do przebić po Twoim raise, wtedy push all-in jest najlepszym zagraniem.

Jeśli siedzisz przy stoliku, przy którym większość osób gra tight, standardowe podbicie preflop może zadziałać. Musisz jednak pamiętać, że jeśli dostaniesz reraise, lepiej spasować.

Ostatnio kiedy brałem udział w turnieju w Bellagio znalazłem się w stack size limbo. Miałem około 15 big blindów i niestety przy moim stoliku siedzieli bardzo agresywni gracze. W rozdaniu, które chciałbym opisać, siedziałem na późnej pozycji z 4-4, a do mnie były same foldy. Całkiem niezła ręka ale bez zbytniej euforii, zwłaszcza przeciwko graczom, którzy nie mieli oporów raisować z 5-6 suited.

Zacząłem się zastanawiać jakie zagranie najlepiej się sprawdzi przy takim stole. Mój standardowy raise z dużym prawdopodobieństwem napotkałby reraise, a ja musiałbym zaryzykować cały stack. Z drugiej strony push all-in wywiera presję na przeciwnikach i zmusza ich do trudnych decyzji. Generalnie push all-in zabiera całą gamę różnorodnych zagrań, co akurat jest dla mnie zaletą.

Zdecydowałem się na push i udało mi się wygrać rozdanie jeszcze przed flopem. Gdybym w takiej sytuacji miał 20 big blindów zagrałbym standardowy raise ponieważ wciąż miałbym miejsce na fold, gdyby któryś z graczy zdecydował się na przebicie. 20 big blindów to zdecydowanie za dużo na push all-in. Jest jednak sporo graczy, głównie online, którzy pushują mając 20 czy nawet 25 big blindów. Ja jednak uważam, że to wciąż na tyle duży stack, że nie warto go wrzucać od razu.

Jeśli poprawnie odczytasz charakter graczy przy stole i dobrze rozegrasz swoje karty, w łatwy sposób uda Ci się wyjść ze stack size limbo i zbudować deep stack, który pozwoli na bardziej komfortową grę.

Jeff Madsen

Użytkownicy mają możliwośc określenia szeregu parametrów i formatów turniejowych m.in. shootout, cashout, rebuy czy Rush Poker. Oprócz tego użytkownicy mogą określić:

• odmianę pokera oraz strukturę turnieju
• wysokość wpisowego, od $1+$0,10 do $1000 + $60
• wielkość stacków startowych oraz długość poziomów blindów
• godzinę rozpoczęcia turnieju z możliwością automatycznego powtarzania np. codziennie lub co tydzień
• hasło dostępu do turnieju

W lobby Full Tilt Poker turnieje mogą być widoczne pod automatycznie przydzieloną nazwą lub pod określoną przez użytkownika. W pierwszym przypadku turniej będzie dostępny natychmiast po wysłaniu żądania, w przeciwnym razie zatwierdzenie żądania może potrwać do 72h.

Pierwsze dwie rundy kwalifikacyjne można pominąć jeśli zdobędziesz 3000 Punktów Full Tilt w danym tygodniu. Otrzymasz wtedy wejściówkę do Turnieju Finałowego, w którym zagrasz o pakiet na Main Event WSOP 2011.

Osoby, które dokonają swojego pierwszego depozytu, otrzymają ticket do turnieju kwalifikacyjnego Rundy 2.

Turnieje Finałowe

Turnieje finałowe rozgrywane są w każdą niedzielę  w okresie od 27 marca do 26 czerwca. W każdym z nich Full Tilt Poker gwarantuje aż 3 pakiety na Turniej Główny WSOP 2011.

Main Event Mania

Jeśli zdobędziesz pakiet turniejowy na Full Tilt Poker, a następnie uda Ci się wygrać Main Event, otrzymasz niesamowity bonus w wysokości $10 000 000 (10 milionów dolarów)! Jeśli nie uda Ci się wygrać, ale zajmiesz miejsce płatne, otrzymasz wpisowe na Main Event WSOP 2012.

Wszystkie turnieje w promocji Wyścig do Main Event znajdziecie w oprogramowaniu Full Tilt Poker -> Turnieje -> Series -> Holdem -> No Limit -> Freerolls. Szukajcie turniejów pod nazwą “Main Event Race – Round1  Freeroll”, które oznaczone są kolorem pomarańczowym.

Nie czekaj! Zagraj za darmo o wyjazd na Turniej Główny WSOP 2011!

Podczas Aussie Millions 2008 podczas gry w pierwszym dniu przy moim stoliku siedział taki gracz. Był 18-letnim guru pokera online chyba z Norwegii. Nie zajęło mi długo zorientowanie się, że jego styl to loose – angażowanie się w wiele rozdań, dużo sprawdzeń i spore reraisy. Siedział dwa miejsca po mojej lewej stronie więc musiałem ostrożnie dobierać ręce startowe i być gotowy na odegranie się na jego reraise.

Okazja nadarzyła się przy blindach 150/300. Miałem średni stack ok. 19 500, a Norweg miał przed sobą około 44k i był na buttonie. Gracz UTG podbił do 800, następny sprawdził, sprawdziłem i ja z Kc-Jc oraz cut-off. Zauważyłem, że gdy przed flopem było sporo limpów Norweg prawie zawsze squeezował starając się zebrać dead money. Coś mi mówiło, że zwykle nie miał mocnej ręki przy takiej zagrywce, a tylko wykorzystywał słabość innych.

Oczywiście znowu tak zagrał i  podbił do 4800. Każdy do mnie spasował, a ja zastanawiałem się na ile mogę go sprawdzić. Nie miałem zbyt wielu żetonów i scommittowałbym połowę stacka. Jednak coś mi mówiło, że ten koleś nic nie miał. Dlatego sprawdziłem.

Na flopie spadły Q-J-8 rainbow. Zaczekałem z zamiarem sprawdzenia jego beta. Norweg jednak zaczekał, a na turnie pojawił się drugi walet. Kolejny raz zaczekałem, a przeciwnik tym razem zagrał za 4000. Udawałem zastanowienie, jakbym miał marginalną rękę, a następnie sprawdziłem. Uważałem, że przeciwnik jest słaby więc raise nie miałby sensu.

Na river pojawił się Król, który skompletował mi full house. Po raz kolejny zaczekałem, a przeciwnik postawił mnie na all-inie za około 10k. Natychmiast sprawdziłem, a przeciwnik nawet nie chciał pokazywać swoich kart. Ostatecznie odsłonił 10-7 offsuit.

Byłem bardzo zadowolony ze sposobu, w jaki rozegrałem to rozdanie. Po pierwsze mój read był prawidłowy – przeciwnik atakował z niczym, a ja ufając swojemu przeczuciu sprawdziłem przed flopem. Później na river trafiłem monstera  i nadal ufając swojemu readowi pozwoliłem przeciwnikowi betować. Gdybym to ja atakował, przeciwnik najpewniej by spasował.

Agresywni gracze bardzo często myślą, że betami all-in mogą wymusić fold. Dlatego kiedy trafiłem full house i zaczekałem, byłem prawie pewien, że przeciwnik po raz kolejny zabetuje. Wykorzystałem jego agresję i podwoiłem się jego kosztem.

Greg Mueller

W satelitach online na Full Tilt Poker do zdobycia są pakiety na Onyx Cup o wartości aż $105 000. Każdy pakiet turniejowy składa się  z:

• wpisowego do turnieju $100 000
• $5000 na pokrycie kosztów podróży i zakwaterowania, wypłacane na konto Full Tilt Poker

Pakiet na Onyx Cup można zdobyć na dwa sposoby. Pierwszy to satelity gotówkowe. Odbędą się trzy turnieje, w których w puli nagród znajdą się pakiety turniejowe na Onyx Cup.

Drugim sposobem są darmowe kwalifikacje freeroll. Składają się one z trzech następujących poziomów:

• Runda 1 – 180-osobowe turnieje Sit and Go, w każdym do wygrania 4 tickety do Rundy 2
• Runda 2 – finały tygodnia rozgrywane w soboty o 21:15 czasu polskiego, gwarantowane 100 wejściówek do Wielkiego Finału
• Wielki Finał – finałowy turniej freeroll, w którym Full Tilt Poker zagwarantował 1 pakiet na Onyx Cup ($105k), turniej odbędzie się 1 maja o 21:15 czasu polskiego

Kluczowym czynnikiem było rozpoznanie agresywnego przeciwnika. Grałem $10/$20 No Limit Holdem 6-max i dostałem dwie czerwone dziewiątki na buttonie. Byłem deepstack mając przed sobą $2477 i zagrałem standardowy raise do $60. Gracz na small blindzie, który miał jeszcze większy stack ($3356) podbił do $210, a big blind spasował.

To był bardzo ciekawy spot i na pewno nie miałem zamiaru spasować.  Czułem jednak, że moje dziewiątki bardziej nadają się na call niż reraise. Gdybym podbił i dostał 4bet, musiałbym spasować.

Na flopie pojawiły się: 5d-8d-Qh. Nie najgorszy dla moich dziewiątek – tylko jedna overkarta więc postanowiłem sprawdzić jakikolwiek bet przeciwnika. W puli było $437, a small blind zabetował $210. Jego zakres uznałem za loose. Wiedziałem, że to dobry agresywny pokerzysta i oczywiście mógł trafić damę ale równie dobrze mógł tam mieć A-J czy K-J. W takiej sytuacji zdecydowałem, że fold z dziewiątkami byłby błędem. Tak samo błędem byłoby przebicie. Dlatego sprawdziłem, a pula wzrosła do $997.

Turn to Jd, który dał mi draw do koloru i gut shota. Mój przeciwnik zaczekał, a ja zacząłem się zastanawiać nad betem. Jednak im dłużej nad tym myślałem, tym bet wydawał się złym zagraniem. Jaką rękę lepszą od mojej skłoniłbym do spasowania? Jeśli ma 10-10 bez dziesiątki karo, spasuje. Ale to chyba wszystko. Jeśli ma asy albo króle, raczej nie spasuje. Wynika z tego, że sprawdziłyby mnie tylko ręce, które mnie biją. Poza tym mogłbym dostać raise i nie zobaczyłbym ostatniej karty. Dlatego zagrałem check behind.

River przyniósł 8c, która sparowała stół. Miałem nadzieję na check przeciwnika, który pozwoliłby mi po raz kolejny zagrać check behind. Tak właśnie się stało, przeciwnik pokazał Ad-Kh i zgarnąłem pulę.

Analizując to rozdanie uważam, że dobrym wyjściem była gra check/call. Przed flopem nie wiadomo co by się stało – przeciwnik mógłby pushować, a ja musiałbym spasować. Na flopie mój raise mógłby zadziałać ale jest to dość ryzykowne zagranie. Gdybym zabetował turn zakończenie mogłoby być tragiczne. Przeciwnik miał większy stack i był agresywny – miał draw do nutsowego koloru + dwie overkarty. Jest duża szansa, że zagrałby check/raise all-in co byłoby z jego strony świetnym zagraniem. Gdyby tak zrobił, musiałbym spasować.

W takiej sytuacji nie chciałem się narażać na konieczność spasowania lepszej ręki mając sporo showdown value. Czasem nie warto być agresywnym przeciwko agresywnemu graczowi. Taka agresja może sporo kosztować – przegranie puli, która powinna być twoja, gdybyś grał ostrożniej i spokojniej.

Nick Schulman

Narratorem filmu, który spełnił funkcję oświadczenia prasowego, był Ali Nejad, znany z prowadzenia takich programów jak Poker After Dark czy NBC Heads Up Championship. Onyx Cup powstał dla najlepszych graczy na świecie, którym ciężko jest się zmierzyć ze sobą bez tysięcy innych graczy w turnieju.

Najlepsza trójka każdego turnieju Onyx Cup otrzyma punkty do Klasyfikacji Liderów. Po zakończeniu cyklu gracz z największą liczbą zdobytych punktów ogłoszony zostanie mistrzem, otrzyma puchar z wygrawerowanym swoim nazwiskiem oraz luksusowy samochód.

Phil Ivey tak skomentował serię turniejów Onyx Cup:

Tu nie będzie chodziło tylko o pieniądze. Wszyscy jesteśmy przyjaciółmi, którzy bardzo lubią rywalizację. W turniejach Onyx Cup będziemy grać również o dumę.

Wpisowe do turniejów Onyx Cup jest wysokie jednak każdy, kto chciałby zmierzyć się z najlepszymi graczami, może zdobyć miejsce w kwalifikacjach, które odbywać się będą wyłącznie na Full Tilt Poker. Satelity do Onyx Cup rozpoczynają się już jutro – 15 marca.

Jednak we wczesnej fazie turnieju, kiedy stacki są jeszcze deep, nie uważam, żeby takie agresywne rozgrywanie wysokich par zawsze było poprawnym zagraniem. Mój punkt widzenia bardzo dobrze ilustruje rozdanie, w którym brałem udział podczas tegorocznego Turnieju Głównego World Series of Poker.

Blindy wynosiły 100/200, a większość graczy dysponowała stackami zbliżonymi do stacka startowego czyli 20 000. Jeden gracz podbił, a drugi gracz sprawdził na późnej pozycji. Spojrzałem na swoje karty i zobaczyłem Q-Q.

Instynktownym zagraniem większości graczy jest podbicie. Jakie taka opcja nie za bardzo mi odpowiadała. Co by się stało gdyby któryś z graczy zdecydował się na kolejne przebicie? Z niechęcią musiałbym spasować swoje damy ponieważ nie uśmiechałoby mi się wrzucanie stacka z Q-Q w początkowej fazie turnieju.

Mój re-raise mógłby skłonić graczy tylko do sprawdzenia, a ja musiałbym grać bez pozycji bez informacji o sile kart przeciwników. Po sprawdzeniach pula byłaby już spora, a rozdanie mogłoby mnie kosztować większość lub nawet całość mojego stacka zanim zorientowałbym się, czy moje damy są dobre.

Zdecydowałem się grać o mniejszą pulę i zaryzykować mniejszą część stacka. Tylko sprawdziłem, a najwyższą kartą na flopie był walet. Zaczekałem, pierwotny agresor zabetował, a pozostali gracze spasowali. Sprawdziłem starajać się nie budować zbyt dużej puli. Turn to blank i ponowny check z mojej strony. Mój przeciwnik również zaczekał, a ja poczułem się pewniej z damami. Kiedy river sparował stół z zadowoleniem zagrałem value beta licząc, że przeciwnik się wypłaci.

Jak się okazało, przeciwnik był na tyle słaby, że nawet mnie nie sprawdził i zgarnąłem pulę bez showdownu.

Byłem zadowolony ze swojego rozegrania tego rozdania – nie ryzykując zbyt wiele udało mi się wygrać przyjemną pulę. Następnym razem kiedy dostaniesz wysoką parę we wczesnej fazie turnieju staraj się kontrolować wielkość puli i nie rozgrywaj jej zbyt agresywnie.

Erick Lindgren